Rankingi Bayern Monachium – najlepsze sezony, piłkarze i osiągnięcia

Chcesz porównać najlepsze sezony Bayernu Monachium i uszeregować je w rzetelnym rankingu? W tym tekście dostajesz konkretny, liczbowy sposób oceny dorobku klubu. Na tej podstawie możesz samodzielnie poukładać sezony, piłkarzy i osiągnięcia Bayernu według własnych priorytetów.

Jak oceniać najlepsze sezony bayern monachium?

Żeby rzetelnie porównać sezony Bayernu Monachium, trzeba połączyć suche liczby z realnym kontekstem sportowym i historycznym, a nie tylko patrzeć na listę pucharów. W tym opracowaniu sezony są porównywane na podstawie trofeów, statystyk meczowych i jakości rywali, w oparciu o dane ligowe i pucharowe aktualne mniej więcej „stan na 01.01.2025”. Takie podejście pozwala zestawić ze sobą kampanie mistrzowskie z różnych dekad, od lat 70. z Franzem Beckenbauerem i Gerdem Müllerem, po epokę Roberta Lewandowskiego i Manuela Neuera.

W analizie sezonów Bayernu przydają się trzy główne grupy danych, z których każda mówi o innym aspekcie siły drużyny. Pierwsza to trofea i osiągnięcia – liczba i waga zdobytych rozgrywek krajowych oraz międzynarodowych. Druga to surowe statystyki sezonowe: punkty, bramki zdobyte i stracone, różnica bramek oraz średnia punktów na mecz. Trzecia grupa to kontekst sportowy, czyli współczynnik UEFA kraju, pozycja klubu w rankingu UEFA oraz jakość przeciwników (np. ilu z rywali w pucharach europejskich mieściło się w TOP‑50). W praktyce przydatne miary to: liczba trofeów, ligowe punkty, bramki zdobyte/stracone, średnia punktów na mecz, a z warstwy międzynarodowej krajowy współczynnik UEFA oraz pozycja Niemiec i Bayernu w rankingach.

• Trzeba korygować stare sezony do obecnego systemu 3 pkt za zwycięstwo, inaczej kampanie sprzed zmiany punktacji sztucznie wypadają słabiej.
• Należy brać pod uwagę różną liczbę meczów ligowych i pucharowych w sezonie, bo wpływa to na łączną liczbę goli i punktów.
• W rankingach sezonów warto osobno zważyć Puchar Niemiec i puchary europejskie, bo triumf w Lidze Mistrzów waży inaczej niż krajowy dublet.
• Przy porównaniach trzeba uwzględnić siłę ówczesnej Bundesligi i przeciwników w Europie, a nie tylko liczbę porażek.
• Ocena sezonu powinna oddzielać „efekt jednego meczu” (np. wysoka wygrana 8:2) od stabilności całych rozgrywek.

Przy porównywaniu sezonów sprzed i po wprowadzeniu 3 punktów za zwycięstwo musisz przeliczyć stare kampanie na jednolitą skalę. Dopóki sezon z epoki 2 punktów za wygraną nie zostanie przeliczony na 3 pkt, ranking najlepszych sezonów Bayernu będzie zniekształcony, bo zaniżysz dorobek drużyn z lat 70. i 80.

Kryteria oceny – trofea punkty i gole

Jeżeli chcesz tworzyć rankingi sezonów Bayernu, musisz zacząć od dokładnego katalogu trofeów, które liczysz do oceny. W dorobku klubu z Monachium znajdują się: mistrzostwa Niemiec sprzed 1963 (przed erą Bundesligi), tytuły w samej Bundeslidze, DFB‑Pokal (Puchar Niemiec), Superpuchar Niemiec, Liga Mistrzów oraz dawny Puchar Europy Mistrzów Klubowych, Superpuchar Europy, Puchar Zdobywców Pucharów, Puchar UEFA / Liga Europy, a także Klubowe Mistrzostwa Świata i dawny Puchar Interkontynentalny. W uproszczonym systemie punktacji za trofea do „pierwszego stopnia” liczą się przede wszystkim triumfy w Lidze Mistrzów/PEMK i mistrzostwa kraju, w drugim stopniu Puchar Niemiec i klubowe mistrzostwo świata, a w trzecim stopniu Superpuchary i pozostałe rozgrywki towarzyszące.

• Jako tiebreaker możesz policzyć trudność terminarza, czyli odsetek meczów z drużynami z czołowej czwórki ligi.
• Warto uwzględnić liczbę spotkań rozegranych w pucharach europejskich, bo dłuższa gra w Lidze Mistrzów oznacza większe obciążenie kadry.
• Do analizy remisów w rankingach sezonów przydaje się informacja o poważnych kontuzjach liderów, jak choćby dłuższa nieobecność Lewandowskiego czy Neuera.
• Przy równych wynikach pucharowych sens ma też wskaźnik „średnia bramek na mecz” zamiast samej różnicy bramek.

Jak uwzględniać kontekst europejski i poziom rywali?

Sama liczba trofeów nie powie ci, jak silny faktycznie był Bayern na tle Europy, jeśli nie spojrzysz na twarde dane o jakości przeciwników. W ocenie sezonu trzeba więc dodać mierzalne wskaźniki kontekstu: ranking UEFA kraju w danym sezonie, pozycję Bayernu w klubowym rankingu UEFA, liczbę napotkanych rywali z TOP‑50 rankingu oraz średni współczynnik UEFA ligowych przeciwników, co przybliża realną siłę Bundesligi. W praktyce sezon rozgrywany w lidze będącej numerem 1–2 w Europie mówi o wyższym poziomie tygodniowej rywalizacji niż ten sam dorobek z czasów słabszego współczynnika Niemiec.

• Jednym z prostych sposobów ujęcia trudności jest suma miejsc przeciwników w ich ligach na koniec sezonu, co pozwala porównać np. drogę przez mistrzów Hiszpanii i Anglii z drogą przez wicemistrzów słabszych lig.
• Można policzyć łączny dystans podróży na mecze pucharowe i skorelować go z liczbą kontuzji i rotacji w składzie Bayernu.
• Dodatkowy wskaźnik to średnia różnica bramek w dwumeczach z przeciwnikami z TOP‑50 UEFA, która dobrze pokazuje realną dominację lub wyrównane boje.
• W analizach wartościowe bywa też porównanie budżetów i wydatków transferowych rywali względem Bayernu, co pozwala ocenić „wygrywanie ponad stan”.

W każdym porównaniu najważniejszych sezonów Bayernu musisz pamiętać, że europejskie rozgrywki zmieniały format i liczbę meczów. Rozrost Ligi Mistrzów, wprowadzenie fazy grupowej zamiast czystego systemu pucharowego czy aktualny „system ligowy” wpływają bezpośrednio na liczbę szans na gole, punkty i czyste konta, dlatego sezony z lat 70. nie mogą być oceniane wyłącznie tą samą surową liczbą meczów co sezony po 1992 roku.

Rola rekordów indywidualnych i wpływ transferów

Przy tworzeniu rankingów sezonów Bayernu Monachium nie możesz pominąć rekordów indywidualnych, bo to one często definiują konkretne kampanie. Do kluczowych należą: liczba goli w sezonie, liczba asyst, współczynnik goli na 90 minut, liczba występów, czyste konta bramkarzy oraz nagrody indywidualne, takie jak Złota Piłka czy tytuł króla strzelców Bundesligi i Ligi Mistrzów. Jeśli w jednym sezonie Robert Lewandowski zdobywa 34 gole w lidze i 15 w LM, a Gerd Müller kiedyś sięga po 40 ligowych trafień, to taki sezon automatycznie wyrasta ponad inne kampanie, nawet jeśli suma trofeów bywa podobna.

Żeby zrozumieć wpływ transferów na najlepsze sezony Bayernu, musisz zebrać wokół każdego głośnego ruchu komplet danych. Chodzi o nazwisko piłkarza, kwotę transferu w euro, datę przejścia, poprzedni klub, wiek w chwili transferu oraz liczby z pierwszego sezonu w Monachium: rozegrane minuty, liczbę spotkań, gole, asysty albo czyste konta. Dopiero bezwzględne zestawienie tych liczb z oczekiwaniami medialnymi i kwotą transferu pozwala uczciwie ocenić, czy zakup typu Lucas Hernandez, Leroy Sané czy Harry Kane przełożył się od razu na jakościowy skok wyników.

• Transfery przed sezonem potrójnej korony 2012/13 (np. Javi Martínez, Mario Mandžukić, Xherdan Shaqiri) dołożyły głębi składowi Juppa Heynckesa i podniosły poziom rywalizacji wewnętrznej.
• Przyjście Roberta Lewandowskiego w 2014 roku zamieniło Bayernowi profil dziewiątki i pozwoliło bić rekordy bramkowe także w erze Guardioli i Flicka.
• Odejście Lewandowskiego do Barcelony mocno wpłynęło na strukturę ataku w kolejnych sezonach i zmusiło klub do inwestycji w ofensywę, jak sprowadzenie Sadio Mané i później Kane’a.
• Zakup Lucasa Hernandeza za rekordowe 80 mln euro pokazał, jak bardzo klub chciał wzmocnić defensywę po sezonach z problemami w fazach pucharowych LM.

Najlepsze sezony bayern monachium – ranking sezonów na podstawie trofeów i statystyk

Sezon 2012/2013 i potrójna korona guardioli

Sezon 2012/2013 w oficjalnych statystykach należy jeszcze do Juppa Heynckesa, ale w wielu rankingach bywa przypisywany „erze Guardioli” jako punkt odniesienia dla stylu gry, który Hiszpan rozwijał później. Bayern zdobył wtedy potrójną koronę: mistrzostwo Bundesligi, DFB‑Pokal i Ligę Mistrzów, kompletując puchary wiosną 2013 roku, a europejski finał rozegrał 25 maja na Wembley. W tamtym zespole błyszczeli Manuel Neuer, Arjen Robben, Franck Ribéry, Thomas Müller, Bastian Schweinsteiger, Philipp Lahm, a chwilę później dołączył także Robert Lewandowski, który wcześniej był rywalem Bayernu w barwach Borussii Dortmund. Bilans sezonu ligowego był rekordowy – monachijczycy odjechali reszcie Bundesligi z ogromną przewagą w tabeli i imponującą różnicą bramek.

• Dwumecz półfinałowy Ligi Mistrzów z Barceloną zakończył się wynikiem 7:0 dla Bayernu, co stało się jednym z najbardziej pamiętnych nokautów w historii rozgrywek.
• Finał na Wembley z Borussią Dortmund przyniósł zwycięstwo 2:1 po golu Arjena Robbena w 89. minucie, co symbolicznie „odczarowało” jego wcześniejsze niewykorzystane szanse z finałów.
• Mistrzostwo Niemiec zostało zapewnione już na kilka kolejek przed końcem rozgrywek, co podkreśla skalę dominacji Bayernu w Bundeslidze.
• W DFB‑Pokal Bayern pokonał w finale mocny zespół z czołówki Bundesligi, domykając sezon kompletem krajowych trofeów.

Wpływ transferów przed tamtym sezonem był wyjątkowo wyraźny: Bayern zainwestował w Javiego Martíneza (rekordowa wówczas kwota), Mario Mandžukicia i Xherdana Shaqiriego, wzmacniając środek pola i atak. Martínez wniósł fizyczność i pressing, Mandžukić dawał gole i pracę bez piłki, a Shaqiri zwiększał głębię na skrzydłach, przez co rotacja Heynckesa stała się bezpieczniejsza w długim sezonie. Te zakupy sprawiły, że monachijczycy mogli utrzymać wysoką intensywność zarówno w Bundeslidze, jak i w europejskich pucharach.

Jeżeli porównasz sezon 2012/13 z innymi kampaniami, np. z rokiem 2013/14, w którym Bayern zdobył 90 punktów, czy z późniejszym sezonem 2019/20 Hansiego Flicka, zauważysz, że mimo podobnego poziomu ligowego, dopiero kombinacja potrójnej korony oraz stylu gry i wyników w Lidze Mistrzów wynosi tę kampanię na szczyt większości rankingów. Dane ligowe i pucharowe warto w tym kontekście zestawiać z oficjalnymi statystykami Bundesligi i UEFA, które publikują pełne zestawienia meczów i punktów.

Sezon 2019/2020 i potrójna korona hansiego flicka

W sezonie 2019/2020 Bayern najpierw przechodził okres turbulencji za kadencji Niko Kovača, a potem – już pod wodzą Hansiego Flicka – zamienił się w jedną z najgroźniejszych drużyn w historii klubu. Monachijczycy ponownie zdobyli Bundesligę, DFB‑Pokal oraz Ligę Mistrzów, a finał LM rozegrano w Lizbonie 23 sierpnia 2020 roku z PSG, zakończony wynikiem 1:0. Statystyki sezonowe robiły wrażenie: drużyna strzeliła w lidze 100 goli, rzadko przegrywała i długo utrzymywała serię meczów bez porażki we wszystkich rozgrywkach.

• Rozbicie Barcelony 8:2 w ćwierćfinale Ligi Mistrzów stało się jednym z najbardziej komentowanych meczów dekady.
• W półfinale Bayern pewnie ograł Lyon, prezentując wysoką intensywność i wysoki pressing na całej długości boiska.
• Finał z PSG 1:0 pokazał, że drużyna potrafi wygrać także mecz kontrolowany w defensywie, a nie tylko efektowny ofensywny spektakl.
• Na krajowym podwórku Bayern wygrał Bundesligę z wyraźną przewagą nad Borussią Dortmund i zdobył Puchar Niemiec po zwycięstwie 4:2 nad Bayerem Leverkusen.

Na tamten sezon złożyły się zarówno wcześniejsze kosztowne transfery (jak Lucas Hernandez za ok. 80 mln euro), jak i mądre wypożyczenia, np. Ivana Perišicia czy Philippe Coutinho. Wpływ miało też sprowadzenie Benjamina Pavarda, który wzmocnił defensywę i dał elastyczność w ustawieniu linii obrony. Flick potrafił połączyć istniejący rdzeń drużyny – Neuer, Alaba, Kimmich, Müller, Lewandowski – z nowymi ogniwami, uzyskując z nich maksymalne liczby bramek, asyst i czystych kont.

Kontekst sezonu 2019/20 jest specyficzny, bo na jego przebieg mocno wpłynęła pandemia COVID‑19. Liga została przerwana, terminarz ściśnięty, a finałowa faza Ligi Mistrzów rozegrana w formie mini‑turnieju z meczami pojedynczymi od ćwierćfinału, bez dwumeczów i bez publiczności. Taki format dawał mniej spotkań, ale też mniejszy margines błędu, co utrudnia bezpośrednie porównanie z sezonami, w których Bayern rozgrywał klasyczne dwumecze w każdej rundzie pucharowej.

Sezony 1973–1976 i trzy puchary europy z rzędu

Lata 1973–1976 to czas, w którym Bayern Monachium z klubu krajowej czołówki przeobraził się w europejskiego giganta, zdobywając trzy Puchary Europy z rzędu – 1974, 1975 i 1976. Drużyna z Franzem Beckenbauerem jako kapitanem, Gerdem Müllerem w ataku, Seppem Maierem w bramce, Ulim Hoennessem i Hansem‑Georgiem Schwarzenbeckiem stała się trzonem reprezentacji RFN, która sięgnęła po mistrzostwo świata w 1974 roku. Te sezony mają ogromne znaczenie historyczne i są naturalnym punktem odniesienia przy każdej rozmowie o najlepszych kampaniach w dziejach Bayernu.

• W sezonach wokół trio Pucharów Europy Bayern miał znaczący udział swoich zawodników w złotej reprezentacji RFN na MŚ 1974, co w rankingach podnosi ocenę kadrowej jakości.
• Rekord Gerda Müllera 40 goli w sezonie 1971/72 stanowi kontekst dla ofensywnej mocy drużyny w latach 70., choć formalnie padł dwa lata przed pierwszym triumfem w Pucharze Europy.
• W tym okresie Bayern budował swoją markę na tle takich rywali jak Borussia Mönchengladbach, która odbierała mistrzostwa, co pokazuje, że dominacja w Europie nie zawsze szła w parze z absolutnym monopolem na krajowe tytuły.
• Po zdobyciu trzech Pucharów Europy z rzędu Bayern stał się jednym z nielicznych klubów, które mają taką serię w historii, obok Realu Madryt czy innych legendarnych ekip.

W analizie przyczyn tego sukcesu trzeba wskazać kilka elementów, które tekst o rankingach sezonów powinien nazwać wprost: stabilny trzon kadry z Beckenbauerem, Maierem i Müllerem, spójny rozwój taktyczny od Udo Latka do Dettmara Cramera, mocne zaplecze organizacyjne, na które pracowali m.in. Uli Hoeness i Karl‑Heinz Rummenigge, oraz rosnąca siła finansowa Bayernu w porównaniu z resztą klubów RFN.

Najbardziej utytułowani piłkarze bayern monachium – klasyfikacja wg trofeów i bramek

Statystyki i daty dla powyższych zestawień najbezpieczniej brać z oficjalnych archiwów Bayernu Monachium, DFB, UEFA oraz z serwisów specjalistycznych typu Transfermarkt, które gromadzą dane o minutach, bramkach i trofeach. Warto też zaznaczyć datę aktualizacji tabel, bo po każdym sezonie, zwłaszcza w erze Manuela Neuera, Thomasa Müllera czy później Harry’ego Kane’a, liczby ulegają szybkim zmianom.

• Najwięcej tytułów mistrza Niemiec w barwach Bayernu mają zawodnicy z epoki długiej dominacji w Bundeslidze, tacy jak Thomas Müller czy Manuel Neuer.
• Najwięcej bramek w historii klubu zdobył Gerd Müller, a rekord strzelecki w samej Bundeslidze w jednym sezonie należy do Roberta Lewandowskiego.
• W Lidze Mistrzów najwięcej goli dla Bayernu strzelali kolejno Gerd Müller i Robert Lewandowski, którzy dominowali w różnych epokach.
• Najdłużej w pierwszym zespole grali wychowankowie i liderzy, tacy jak Thomas Müller czy Philipp Lahm, co wpływa na liczbę rozegranych sezonów i trofeów.

Największe rekordy i osiągnięcia bayern monachium – liczby które warto znać

• Liczba tytułów mistrza Niemiec – ponad 30, z czego większość w erze Bundesligi, ostatni tytuł zdobyty po serii 11 z rzędu zakończonej dopiero przez Bayer Leverkusen.
• Najdłuższa seria mistrzostw z rzędu – 11 tytułów Bundesligi pod rząd, od sezonu 2012/13 do 2022/23.
• Najwięcej bramek przez zawodnika w jednym sezonie Bundesligi – Robert Lewandowski, 41 goli w sezonie 2020/21.
• Poprzedni rekord bramkowy – Gerd Müller, 40 goli z sezonu 1971/72, utrzymujący się przez 49 lat.
• Najwyższa liczba punktów w sezonie ligowym – 91 punktów w sezonie 2012/13 po przeliczeniu na 3 pkt za zwycięstwo.
• Najwyższy wynik ligowy – wygrane Bayernu dwucyfrową różnicą, w tym 12:0 w Pucharze Niemiec z Bremer SV jako jedno z najwyższych zwycięstw w historii klubu.
• Najszybsze 5 goli w Bundeslidze – Robert Lewandowski, 5 goli w 9 minut przeciwko VfL Wolfsburg (22.09.2015).
• Najdłuższa seria bez porażki w Bundeslidze – kilkadziesiąt spotkań z rzędu bez przegranej w erze Guardioli i Heynckesa.
• Największa różnica bramek w sezonie – +80 w Bundeslidze w sezonie 2012/13.
• Największa liczba członków klubu – ponad 430 000 członków, co czyni Bayern jednym z największych stowarzyszeń sportowych na świecie.

Przy zestawianiu rekordów międzynarodowych warto oddzielnie policzyć wygrane w dawnym Pucharze Europy Mistrzów Klubowych sprzed 1992 roku oraz triumfy w Lidze Mistrzów po reformie. Możesz zsumować wszystkie najważniejsze puchary kontynentalne (PEMK/LM, Puchar UEFA/Liga Europy, Puchar Zdobywców Pucharów, Superpuchar Europy, Klubowe Mistrzostwa Świata), ale dobrze jest też tworzyć osobne kategorie, żeby nie mieszać rozgrywek o różnej randze.

• Allianz Arena ma ponad 75 000 miejsc i jest jednym z najnowocześniejszych stadionów w Europie.
• Rok otwarcia Allianz Areny jako domowego stadionu Bayernu to sezon 2005/06, wcześniej klub grał na Stadionie Olimpijskim.
• Największe domowe zwycięstwa ligowe i pucharowe na Allianz Arenie obejmują wyniki takie jak 8:0 czy 12:0 w krajowych rozgrywkach.
• Bayern zrzesza ponad 430 tys. członków oraz ok. 4400 oficjalnych fanklubów, co przekłada się na około 330 tys. zarejestrowanych fanów.

Jak transfery i trenerzy wpływały na najlepsze sezony bayern monachium?

Ocena najlepszych sezonów Bayernu jest pełna dopiero wtedy, gdy powiążesz zmiany trenerów i transfery z konkretnymi metrykami sezonu: liczbą trofeów, punktów, goli oraz wynikami w Lidze Mistrzów. W historii klubu widać wyraźne „epoki”: lata Beckenbauera i Udo Latka, czasy Juppa Heynckesa, okres Ottmara Hitzfelda, erę Guardioli, czas Hansiego Flicka, a współcześnie także etap z trenerami Julianem Nagelsmannem, Thomasem Tuchelem i Vincentem Kompanym.

• Przejście Roberta Lewandowskiego z Borussii Dortmund do Bayernu w 2014 roku stało się punktem zwrotnym dla ofensywnej statystyki klubu w kolejnych sezonach.
• Zmiana trenera z Niko Kovača na Hansiego Flicka w sezonie 2019/20 przyniosła natychmiastowy wzrost średniej punktów na mecz i liczby bramek, co widać w bilansie przed i po listopadzie 2019.
• Transfer Harry’ego Kane’a w 2023 roku był jednym z najdroższych w historii Bundesligi i poprawił skuteczność w ataku, choć nie wystarczył, by utrzymać serię mistrzostw.
• Wprowadzenie Vincenta Kompany’ego oraz zakupów takich jak Hiroki Ito i João Palhinha przywróciło równowagę między defensywą a ofensywą i przełożyło się na odzyskanie tytułu.

Metodyka porównania wpływu trenerów i transferów na sezony Bayernu powinna opierać się na kilku konkretnych wskaźnikach. Po pierwsze: punkty na mecz przed i po zmianie trenera, liczone w tej samej lidze i sezonie. Po drugie: procentowy wzrost liczby bramek po przyjściu kluczowego napastnika lub skrzydłowego, np. Lewandowskiego czy Kane’a. Po trzecie: udział najlepszego strzelca w ogólnej puli goli, czyli ile procent wszystkich trafień w sezonie zdobył jeden zawodnik, co pokazuje, jak bardzo zespół polegał na konkretnej gwieździe.

Nie wolno mylić korelacji z przyczynowością – kosztowny transfer nie zawsze od razu zamienia się w lepsze wyniki. Przykładem jest sezon po zakupie Lucasa Hernandeza w 2019 roku, kiedy mimo rekordowej opłaty defensywa wciąż miała problemy, a sukces potrójnej korony wynikał głównie ze zmiany trenera na Hansiego Flicka i eksplozji formy istniejącego trzonu drużyny. Dlatego zawsze zestawiaj sezon „przed i po” w tej samej skali, patrząc na punkty na mecz, gole stracone i trofea.

Jak porównać bayern monachium z największymi rywalami w rankingach europejskich?

Porównując Bayern Monachium z gigantami Europy, musisz trzymać się kilku mierzalnych kategorii: liczby trofeów europejskich (PEMK/LM, Puchar UEFA/LE, Superpuchary, Klubowe MŚ), liczby tytułów krajowych w określonym przedziale czasu (np. ostatnie 20 lat), średniego współczynnika UEFA z ostatnich sezonów, wyników w Lidze Mistrzów w ostatniej dekadzie oraz bezpośredniego bilansu meczów w rozgrywkach europejskich. Sensowne porównanie obejmuje takich rywali jak Real Madryt, FC Barcelona, AC Milan, Liverpool, Manchester City czy Juventus.

Z takiego porównania widać, że Bayern dominuje w Niemczech pod względem liczby tytułów krajowych i imponuje regularnością w ćwierćfinałach oraz półfinałach Ligi Mistrzów. W Europie pod względem liczby wygranych finałów LM ustępuje Realowi Madryt, natomiast w ostatnich dwóch dekadach wypada bardzo mocno na tle Barcelony, Milanu czy Juventusu. Bilans bezpośrednich meczów w pucharach z Realem i Barçą jest wyrównany, z okresami przewagi obu stron w różnych epokach.

• Dodatkowe miary, które warto rozważyć w rankingach klubów, to klubowy rating Elo, który łączy wyniki, siłę rywali i przewagę własnego boiska.
• Średnie miejsce w lidze krajowej na przestrzeni np. 20 sezonów, bo pokazuje stabilność, a nie tylko pojedyncze tytuły.
• Relacja wydatków transferowych do zdobytych trofeów, czyli ile wydano na kadrę na każdy wygrany puchar.
• Średnia liczba punktów w fazie grupowej Ligi Mistrzów w ostatnich sezonach, która jasno pokazuje dominację w jesiennych meczach.